Άγιε μου Βασίλη το ξέρω ότι δεν υπάρχεις. Στην πραγματικότητα δεν υπήρξες ποτέ. Το είχα ανακαλύψει από μικρό παιδί αλλά δεν ήθελα να σου το ομολογήσω μιας και ξέρω ότι είσαι ιδιαίτερα ευαίσθητος. Ξέρω ότι ανέκαθεν ήμουν κακό και σκανταλιάρικο παιδί. Εξάλλου όσο ήμουν μικρός η μάνα μου με κυνηγούσε συνέχεια με το σκουπόξυλο και με αποκαλούσε διαβολό(κωλο)παιδο (λες τελικά να είχε δίκιο;). Ξέρω επίσης ότι ποτέ δεν σου είχα γράψει ένα γράμμα για να σου ζητήσω έστω κάτι και το έχω πραγματικά παράπονο μέσα μου. Τώρα που πλέον μεγάλωσα και μυαλά δεν άλλαξα, αποφάσισα να σου γράψω και γω επιτέλους ένα γράμμα έστω και αν ξέρω ότι τώρα που είσαι πολυάσχολος το πιο πιθανό είναι είτε να μην προλάβεις να το διαβάσεις είτε να το διαβάσεις και (ως συνήθως) να το αγνοήσεις πλήρως. Υπό κανονικές συνθήκες θα σου ζητούσα να μου φέρεις μια δίμετρη, ξανθιά Ρωσίδα (και με μια Σουηδέζα θα βολευόμουν επίσης) με καταγάλανα μάτια και χυμώδεις αναλογίες για να μπορέσω να ζεσταθώ κάπως τις κρύες μέρες του χειμώνα που ήδη έχουν κάνει την εμφάνιση τους. Αποφάσισα όμως ειδικά για φέτος να σου ζητήσω κάτι πολύ διαφορετικό. Μόνο που αυτό το διαφορετικό δεν είναι ένα και μόνο πράγμα αλλά πολλά μαζί.
Καταρχήν, θα ήθελα να σου ζητήσω πρώτα και πάνω απ’ όλα να μαζέψεις όλους τους πολιτικούς αυτής της χώρας με τα κομματικά τους επιτελεία και να τους βάλεις σε ένα μεγάλο καράβι. Ειδικά τώρα που έχουν κατασκευαστεί και κάτι μεγάλα και υπερσύγχρονα τάνκερ που χωράνε κάθε λογής αποθέματα δεν θα πρέπει να ανησυχείς καθόλου για το αν θα χωρέσουν ή όχι. Εξάλλου, εδώ ολόκληρη κιβωτός του Νώε κατάφερε και στρίμωξε τόσα και τόσα ζώα, είναι δυνατόν να μην χωρέσουν σε ένα τάνκερ οι πολιτικοί αυτού του τόπου; Αφού λοιπόν καταφέρεις και τους χωρέσεις στο καράβι αυτό θέλω να τους κλειδώσεις καλά καλά για να μην σου ξεφύγει κανείς. Έχε το νου σου να μην παρασυρθείς από τα φαινομενικά αγγελικά προσωπεία που εδώ και πολλές δεκαετίες φοράνε και έχουν καταφέρει με αυτά να κοροϊδέψουν όσους τους ψήφισαν αλλά και να καλύψουν με αριστοτεχνικό τρόπο τις αμαρτωλές πράξεις που έχουν διαπράξει σε βάρος όλων όσων ζουν σε αυτή την χώρα. Και αφού διασφαλίσεις ότι ούτε κατά διάνοια δεν πρόκειται να σου ξεφύγει κανείς, φρόντισε να ξαποστείλεις αυτό το καράβι όσο πιο μακριά γίνεται!
Τώρα αν δεν έχεις σκεφτεί κάποιο συγκεκριμένο μέρος εγώ θα σου πρότεινα να τους πας μια βόλτα στα εξωτικά πέλαγα της Σομαλίας όπου οι φιλόξενοι και καλοσυνάτοι Σομαλοί βγάζουν «τίμια» και με πολύ ιδρώτα το ψωμί τους εξασκώντας ένα πολύ δημοφιλές «σπορ» στους έλληνες πολιτικούς: την πειρατεία. Με τη διαφορά όμως ότι η πειρατεία των Σομαλών δεν στρέφεται εναντίον της κρατικής περιουσίας και των χρημάτων των φορολογουμένων όπως η αντίστοιχη της συντριπτικής πλειοψηφίας των ελλήνων πολιτικών αλλά εναντίον ξένων ιδιωτικών περιουσιών, το οποίο είναι εξίσου κατακριτέο. Ίσως βέβαια αναρωτηθείς ότι εφόσον ξαποστείλεις όλους τους πολιτικούς ποιος θα αναλάβει να κυβερνήσει αυτή τη χώρα. Δεν χρειάζεται ούτε να ανησυχείς αλλά και ούτε να φοβάσαι. Υπάρχουν εκεί έξω μορφωμένοι, αξιόλογοι και πάνω απ’ όλα άφθαρτοι και ανεπηρέαστοι από το πλέγμα της λαμογιάς και των πελατειακών σχέσεων άνθρωποι με φρέσκιες ιδέες και όραμα για το μέλλον του τόπου που, πίστεψε με, μπορούν να αναλάβουν αυτή την ευθύνη. Μόνο που είναι λίγοι και για αυτό ακριβώς χρειάζεται να τους ψάξει κανείς αρκετά. Το μόνο σίγουρο πάντως είναι ότι δεν φοράνε κουκούλες.
Από την άλλη πλευρά θα ήμουν εντελώς αχάριστος αν σου ζητούσα να μας απαλλάξεις από την παρουσία μόνο των πολιτικών. Γι’ αυτό θα ήθελα να σου ζητήσω να κάνεις και κάτι αντίστοιχο αν μπορείς και με τους δημοσιογράφους. Σε προειδοποιώ όμως ότι αυτή τη φορά θα δυσκολευτείς λίγο. Γιατί αν υποθέσουμε ότι θα καταφέρεις να «στοιβάξεις» μετά κόπων και βασάνων τους πολιτικούς αυτής της χώρας σε ένα και μόνο καράβι τότε δεν τίθεται αμφιβολία ότι για τους δημοσιογράφους δεν θα χρειαστείς απλώς ένα αλλά τουλάχιστον δέκα! Στην ουσία οι δημοσιογράφοι σε αυτή τη χώρα είναι σχεδόν ίδια και απαράλλακτη περίπτωση με τους δικηγόρους! Με έναν να πας να τα βάλεις για κάτι αναληθές ή ψευδές που σου παρουσίασε θα πέσουν άλλοι δέκα πάνω σου να σε κατασπαράξουν ζωντανό! Ειλικρινά, η κατάσταση με τους δημοσιογράφους των ραδιοτηλεοπτικών καναλιών έχει καταντήσει πλέον ανυπόφορη. Ειδικά μετά την δολοφονία του Αλέξη και το κύμα βανδαλισμών που ισοπέδωσε την μισή Αθήνα, ο γνωστός λαϊκίστικος τηλεκανιβαλισμός των παραθύρων και των ρεπορτάζ της ντροπής φρόντισε και πάλι να ξεπεράσει κάθε όριο της λογικής και της δεοντολογίας. Και σαν να μην έφτανε αυτό, η πλειονότητα των δημοσιογράφων, όντας μυημένη στα μυστικά της ανεξέλεγκτης υποκρισίας και της υψηλής υποκριτικής (καλύτερης και από την αντίστοιχη των ηθοποιών), κατάφερε μέσα από την υστερική αποτύπωση της πραγματικότητας και την εκτεταμένη προβολή μιας υποτιθέμενης συναισθηματικής φόρτισης, κατακραυγής και αγωνίας καθώς και την αναπάντεχη κοινωνική ευαισθησία της να χειραγωγήσει για μια ακόμη φορά αριστουργηματικά την κοινή γνώμη! Γι’ αυτό σου λέω Άγιε μου Βασίλη πρέπει επειγόντως να αναλάβεις δράση! Και αν δεν μπορείς να τους ξεφορτωθείς τουλάχιστον μπορείς καθώς θα πετάς με το έλκηθρο σου να κάνεις μια μικρή στάση στον Υμηττό και την Πάρνηθα και να προκαλέσεις ένα βραχυκύκλωμα στις διάσπαρτες ραδιοτηλεοπτικές κεραίες μπας και ησυχάσει για κάποιες μέρες το μυαλό μας!
Ξέρω ότι ήδη θα σε ταλαιπώρησα και μάλλον θα σου έσπασα τα νεύρα με τα όσα σου ζήτησα μέχρι στιγμής, αφού δεν είσαι ο Superman αλλά μονάχα ένας γερασμένος χοντρός με μεγάλη γενειάδα που του αρέσει να φοράει κόκκινα και να πετάει με έλκηθρο, αλλά για το τέλος Άγιε μου Βασίλη θα ήθελα να σου ζητήσω κάτι που έτσι όπως έχουν έρθει τα πράγματα το θεωρώ άκρως σημαντικό και πολύτιμο. Άγιε μου Βασίλη με όλη την ευγενή καλοσύνη που ξέρω ότι σε διακρίνει (και ας μην υπάρχεις στην πραγματικότητα) θα μπορούσες τη νέα χρονιά που μπαίνει σε λίγες ώρες να πάρεις επιτέλους από πάνω μας αυτό το σκοτεινό πέπλο πόνου, θλίψης, αγωνίας, αβεβαιότητας, αγανάκτησης και μιζέριας που μας έχει σκεπάσει και έχει ποτίσει το μυαλό και τις ψυχές μας με δηλητήριο απανθρωπιάς έτσι που να τσακωνόμαστε και να αλληλοβριζόμαστε με το παραμικρό στους δρόμους, να πλακωνόμαστε στα γήπεδα καθώς και να διχογνωμούμε άσκοπα για ατ ανύπαρκτα πολιτικά κόμματα που διαθέτουμε, και να γεμίσεις τις καρδιές μας με ελπίδα και αισιοδοξία; Θα μπορούσες αυτή την ελπίδα για ένα καλύτερο αύριο να την μεταδώσεις και να την εμφυσήσεις σε όλους μας αλλά πολύ περισσότερο σε όλους τους νέους σαν και μένα που μέρα με τη μέρα αγωνίζονται να επιβιώσουν σε ένα περιβάλλον αδικίας, αβεβαιότητας και διαρκούς εκμετάλλευσης; Θα μπορούσες να το κάνεις για όλους εμάς που είμαστε το μέλλον αυτού του δύσμοιρου τόπου; Αν πάλι δεν μπορείς θα μπορούσες τουλάχιστον να μας δώσεις λίγη παραπάνω δύναμη για να προσπαθούμε να ελπίζουμε ότι κάτι επιτέλους θα αλλάξει, να συνεχίσουμε να παλεύουμε για το μέλλον που μας αξίζει, να σταματήσουμε επιτέλους να μισούμε τους εαυτούς μας και να παύσουμε να ανεχόμαστε αυτούς που καθημερινά δολοφονούν τα όνειρα μας; ΘΑ ΜΠΟΡΟΥΣΕΣ;
